赠玛瑙山禅者(一作赠玛瑙禅师归京)

唐代 方干
芿草不停兽,因师山更灵。村林朝乞食,风雨夜开扃。 井味兼松粉,云根着净瓶。尘劳如醉梦,对此暂能醒。
rèng cǎo tíng shòu   yīn shī shān gèng líng cūn lín cháo shí   fēng kāi jiōng
jǐng wèi jiān sōng fěn   yún gēn zhe jìng píng chén láo zuì mèng   duì zàn néng xǐng