伤乞人诗

南北朝 王僧孺
少年空扶辙,白首竟填沟。苇席何由足,菽藿不能周。 自顾非好乞,行且欲包羞。劳君款曲问,冒此殷勤酬。
shào nián kōng zhé   bái shǒu jìng tián gōu wěi yóu shū   huò néng zhōu    
fēi hǎo   xíng qiě bāo xiū láo jūn kuǎn wèn mào   yīn qín chóu