和李公冬日成茆屋四首用韵 其三

明代 释函可
身閒居自僻,岂必在山阿。寒灸青藜火,行吟哨遍歌。 诗能穷学士,酒亦病维摩。向晚西风急,何人著屐过。
shēn xián   zài shān ē hán jiǔ qīng huǒ xíng   yín shào biàn    
shī néng qióng xué shì   jiǔ bìng wéi xiàng wǎn fēng 西   rén zhù guò